W jaki sposób radzić sobie z niesfornym maluchem?

2011-09-29
W jaki sposób radzić sobie z niesfornym maluchem?

Najprostszą reakcją na takie zachowanie malucha wydaje się być klaps czy krzyk psychologowie jednak podkreślają, że takie metody wychowawcze niczego nie rozwiążą a jedynie zwiększą u dziecka poczucie niesprawiedliwości i rozżalenia. Aby uniknąć takich sytuacji a jednocześnie nie pozostawić dziecka w przekonaniu, że jego zachowanie jest dopuszczalne rodzice powinni się dokładnie przygotować na takie sytuacje i wypracować sposoby radzenia sobie z nimi.

 

Pierwszą i nadrzędną zasadą postępowania w sytuacjach stresowych jest zasada całkowitego unikania przemocy w kontaktach z dzieckiem. Tym samym należy całkowicie wyeliminować czynniki takie jak krzyk czy klapsy z zakresu naszych środków wychowawczych. Pamiętajmy przy tej okazji, że nie liczy się specjalnie siła klapsa a jego kontekst. W końcu bardzo często dziecko podczas zabawy na podwórku uderzy się znacznie mocniej i dozna znacznie większego bólu niż podczas delikatnego klapsa danego przez rodzica, a mimo to nie płacze i nie stanowi to dla niego problemu. Natomiast nawet delikatne klepnięcie w pupę od rodzica, jako kara za niestosowne zachowanie powoduje u malucha płacz i spazmy. Wynika to z prostej zasady, że nie siła jest ważna a intencja, jaką odczyta dziecko z zachowania rodzica. W konsekwencji uderzenie się dziecka podczas zabawy jest w dalszym ciągu uznawane za nie jako jej element, natomiast fizyczne (choćby najdelikatniejsze) skarcenie przez rodziców dziecko odczytuje jako wyraz dezaprobaty wobec całej swojej osoby, a nie tylko konkretnego zachowania. Dlatego często w sytuacji takiej pojawiają się u malucha poczucie odrzucenia i osamotnienia przez rodzica. To właśnie jest główna przyczyna ich płaczu. Uczucia takie są wielce negatywne i destrukcyjne, a co za tym idzie stanowią wątpliwy środek wychowawczy.

 

Rodzice powinni również pamiętać, że małe dziecko nie ma jeszcze możliwości całkowitego zrozumienia swojego zachowania i ocenienia czy jest ono dopuszczalne czy nie. Wymagałoby to bowiem od niego odniesienia się do obowiązujących norm społecznych, które zaczyna dopiero poznawać. Dlatego kiedy dając dziecku klapsa nie przekazujemy mu wcale, że nie wolno dotykać gorącego żelazka czy grymasić podczas jedzenia. Zamiast tego wpajamy mu, że rozwiązaniem sytuacji, w której nie podoba ci się, że ktoś coś zrobił może być przemoc. Uczymy go w ten sposób, że nie trzeba nikomu nic tłumaczyć ani z nim rozmawiać, a problemy łatwiej rozwiązuje się biciem, które jest przecież normalne wśród kochających się osób.

 

Aby nasze dziecko nie wyrobiło w sobie poczucia, że przemoc jest czymś niejako naturalnym należy za każdym razem kiedy zrobi coś niepożądanego spokojnie z nim porozmawiać oraz dokładnie i rzeczowo wytłumaczyć mu konsekwencje jego czynu. Sposób taki oczywiście nie przynosi skutku natychmiast, ale w dłuższej perspektywie jest jedynym skutecznym sposobem aby nasze dziecko poznawało i uczyło się zasad współżycia z innymi oraz miało świadomość, że istnieją granice, które należy respektować i których przekroczenie jest czymś niedopuszczalnym.

 

W przypadku kiedy nasze dziecko zachowuje się niegrzecznie i nie chce się uspokoić, np. kiedy na placu zabaw bije kolegów, należy zabrać je na bok i spróbować wytłumaczyć dlaczego źle postępuje, i że nie może zachowywać się w taki sposób. Jeżeli zaś takie upomnienie nie pomoże, to należy wziąć dziecko na ręce i zabrać w miejsce gdzie nie będzie miało okazji do takiego zachowania. Przedtem jednak dobrze jest przeprosić malucha uderzonego przez nasze dziecko oraz jego rodziców. Będzie to dobry przykład dla naszej pociechy jak należy zachowywać się w sytuacji kiedy kogoś zraniliśmy. Maluch najprawdopodobniej będzie oponował przeciwko zabieraniu go od rówieśników należy jednak być w tej kwestii stanowczym i bez krzyku czy klapsa zabrać je z placu zabaw. Rodzice powinni również pamiętać, że kilkuletnie dziecko doskonale czyta stany emocjonalne rodziców, a co za tym idzie dokładnie wie kiedy mama czy tata się na niego gniewają. Stąd nie muszą oni dodatkowo tego akcentować krzykami czy klapsami.

 

Reasumując możemy powiedzieć, że podstawą dla opanowania niewłaściwego zachowania dziecka powinna być przede wszystkim rozmowa i tłumaczenia jego niestosowności. Konsekwencje takiego spokojnego zachowania są zarówno długo jak i krótko terminowe. Po pierwsze, dziecko uczy się podstaw współdziałania z innymi oraz dochodzenia swoich racji bez użycia przemocy. W swoim zastosowaniu doraźnym zaś rozmowa ma na celu przekonanie dziecka do zaprzestania zachowywania się w określony sposób. Jeżeli jednak nie podziała należy dziecko ukarać poprzez zmianę otoczenia na takie gdzie dotychczasowe jego zachowanie nie będzie możliwe. Jest to forma znanego z telewizyjnych programów „karnego jeżyka”.

Pokaż więcej wpisów z Wrzesień 2011
Zaufane Opinie IdoSell
4.84 / 5.00 58 opinii
Zaufane Opinie IdoSell
2021-02-08
polecam
2021-02-15
Super obsługa
Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką dotyczącą cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.
Zamknij
pixel